Column Vincent Cantrijn: Stutten

Column Vincent Cantrijn: Stutten

Vincent Cantrijn schrijft wekelijks over politiek en maatschappelijke ontwikkelingen in de regio.

Stutten

De deadline voor deze column is vrijdagmiddag. Dat betekende dat ik rustig op het bankje voor mijn huis in een aangenaam aanvoelend zonnetje kon nadenken waarover ik het zou gaan hebben. In de wetenschap dat dit gelezen gaat worden als er een flink pak sneeuw ligt en het vriest dat het kraakt. Weersvoorspelling als zekerheidje in ons onzeker bestaan. Sneeuw en vorst zullen komen. Net zoals het voorspelde hoogwater is gekomen. ‘Kajakkers hangen in de wals in de Spiegelwaal’; aldus een juweeltje van een zin in de Gelderlander. André Rieu likt er zijn vingers bij af. Kroegbazen aan de Waalkade sluiten weddenschappen af of het kunstwerk van de wolf met zijn voeten in het water komt te staan. Dat zou zo maar kunnen, want de hoogwaterschotten aan de Waalkade zijn inmiddels dicht om de Benedenstad voor overstroming te behoeden. Alles onder controle zou je mogen veronderstellen.

Ik schrok me dan ook te barsten toen ik las dat het college van B & W besloten heeft om de Stevens te gaan stutten. Dit als uitvoering van een door de raad aanvaarde motie met de onheilspellende titel ‘Stut de Stevens’. Indieners van raadsmoties proberen elkaar de loef af te steken met prachtige taalkundige spitsvondigheden. Wat te denken van de motie die ook door het college uitgevoerd gaat worden met als titel: “Een toegankelijke overheid is als een parachute; het werkt niet als het niet open is”. Vrij naar Frank Zappa; aldus de eerlijke toevoeging door de opstellers van de motie. Aan het openen van de gemeentelijke parachute gaat de komende tijd dus gewerkt worden. Een geruststellende gedachte.

Stut de Stevens. Dat klinkt vooralsnog een stuk minder geruststellend. Het allittereert wel als een tierelier. En dat is vooral de bedoeling. Dus niet gaan nuilen dat het de Sint Steven is of de Sint Stevenskerk. What’s in a name. We weten allemaal waarover het gaat. Hèt gezichtsbepalende icoon van Nijmegen; al 750 jaar. Mooi is dat. In 2012 hebben we met zijn allen de Sint Steven moeten omarmen, omdat er te weinig gemeentelijk geld was om onderhoud uit te voeren. De raad had toen miljoenen over voor nieuwbouw van Doornroosje en wat minder voor de Sint Steven. Ik vond daar wat van, maar ging er niet over. Toenmalig wethouder Hannie Kunst zocht als gemeentelijke torenwachter driftig naar geld in het cultuur-historisch laatje van de begroting. Ook particuliere omarmacties in de stad leverden extra geld op. Al dat omarmen heeft niet voldoende geholpen. Er moet nu gestut worden want, zo zegt de raadsmotie: “We zijn nog lang niet uitgekeken op de Stevenskerk en willen deze nog minstens 750 éxtra jaren behouden door er als stad een bijdrage aan te leveren”.

Om als politiek nu geld op tafel leggen om de Stevenskerk voor nog eens 750 jaar te behouden lijkt me een te optimistische gedachte. Maar maak als raad heldere keuzes en handel daarnaar. Dus geen jarenlange ellende zoals bij NEC en het Goffertstadion. Die  worden al veel te lang financieel gestut.

Vincent Cantrijn

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}