Column van Vincent Cantrijn: Berusting

Column van Vincent Cantrijn: Berusting

NIJMEGEN – Wekelijks leest Vincent Cantrijn zijn column voor in het radioprogramma Studio de Streek. De aflevering van deze week is hieronder te lezen:

Dit weekend geen carnavalsfestiviteiten voor mij. Ik moet zelfs het hoogtepunt voor een carnavalsminnende opa missen. Mijn kleinzoon was afgelopen vrijdag Prins Mees d'n Eerste op de Abascusschool in Huissen. Hij heeft het mij vergeven. Ik zit namelijk met mijn vrouw en twee vrienden in Kathmandu. We bezoeken een schoolproject dat we financieel ondersteunen. Nijmegen is letterlijk en figuurlijk ver weg. Toch ontkom ik er niet aan om aan Nijmegen te denken.

Kathmandu is een ongeorganiseerde chaos. Er is een enorme trek naar de stad. Het leidt tot een overbevolkte stad. De infrastructuur is er totaal niet op berekend. Ik las op internet dat de SP met een rolmeter de Graafseweg heeft opgemeten om te kijken of twee of vier rijbanen mogelijk zijn zonder al te veel overlast voor aanwonenden. Zo'n actie is hier totaal ondenkbaar. Alles wat zich op de een of andere manier kan voortbewegen krioelt kriskras door elkaar zonder merkbare verkeersregels in een kakafonie van geluid. Harriët Tiemens zou hier een hartverzakking krijgen. Er is geen fiets meer te bekennen. Alles staat continu muurvast. Zelfs de belangrijkste stadswegen zijn voor het grootste deel onverhard en vol kuilen. Alles is grijs van het stof. Mijn vaste taxichauffeur zei dat klagen bij de gemeente geen zin heeft. Er worden daar andere prioriteiten gesteld. Welke is voor geen enkele Nepalees duidelijk. Hen rest niets anders dan te berusten.

Petitie

Onze hotelkamer grenst aan de speelplaats van een school. Iedere morgen worden wij om zes uur wakker door spelende kinderen die dan de speelplaats op mogen. Om kwart over zes begint de gymles op de speelplaats onder leiding van een leraar die veel weg heeft  van een drilmajoor van het Nepalees leger. Alle kinderen antwoorden met een een yell die die de decibellen van de speelplek van de Buut ver ovetreffen. Hier geen overleg tussen gemeente, school en omwonenden of het wat zachter kan. Laat staan een petitie om te ijveren voor het omdraaien van de les gymnastiek met de les rekenen.

Vijf jaar geleden is Kathmandu en directe omgeving getroffen door een hevige aardbeving. Duizenden Nepalezen wonen nog steeds in schamele hutjes van golfplaten. in dorpen buiten Kathmandu mogen gebouwen op grond van de overheid niet afgebroken worden. Ze staan nog steeds even scheef als vijf jaar geleden. De voormalige bewoners moeten het maar uitzoeken. Ook hen rest niets anders dan berusten. Ze kunnen niet anders. Wat een trieste situatie. Hier staan scheve huizen omdat de  overheid weigert ze af te breken. In Nijmegen heeft wethouder Bert Frings 10 jaar geprobeerd Skaeve Huse te realiseren, wat niet lukte omdat omwonenden de toekomstige bewoners geen nieuwe kans gunnen. Bert Frings wilde niet berusten, maar hij moest wel.

Bewonderenswaardig

Het is ongelovelijk bewonderenswaardig hoe Nepalezen ondanks alles positief in het leven blijven staan met vertrouwen in een betere toekomst. Ik neem mijn pet daar diep voor af. In dat perspectief werd ik ontzettend boos en verdrietig toen ik afgelopen week op internet de reactie las van een Heumenaar op de gemeentelijke Woonvisie, waarin gepleit wordt voor woningbouw in Heumen:  "Nijmegenaren hebben niks te zoeken in ons mooie dorp Heumen." Dat doet me pijn en mag niet leiden tot berusten.

Vincent Cantrijn

Columnist

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}