Column van Vincent Cantrijn: Gras

Column van Vincent Cantrijn: Gras

NIJMEGEN – Wekelijks leest Vincent Cantrijn zijn column voor in het radioprogramma Studio de Streek. De aflevering van deze week is hieronder te lezen:

Regel 1 van de graszodenfilosofie luidt: gras kun je overal laten groeien. Regel 2 van diezelfde filosofie luidt: behalve op de Waalkade in Nijmegen. Grasdeskundigen staan voor een raadsel. Nijmegenaren niet. Die weten dat de Waalkade al decennialang een onuitputtelijke bron van vermaak is voor ontwerpers, kuilengravers, stenenleggers, asfaltboeren en lijnentrekkers. Het was vaste prik. Bijna ieder jaar konden ze terugkomen om de boel weer op de schop te nemen. Graszodenleggers kunnen nu aan dit rijtje worden toegevoegd. Een spiksplinternieuwe grasmat voor het Casino aanleggen vlak voor de Vierdaagsefeesten vorig jaar losbarstten was niet zo handig. Niemand haalt het in zijn hoofd om in de achtertuin gras te zaaien en meteen daarna een tuinfeest van een week te organiseren. De gemeentelijke tuindeskundigen vonden het doodnormaal. We zijn een jaar verder. Extra kunstmest heeft niet veel geholpen. Er is meer zand te zien dan groen gras. Er zijn voetbalclubs die hun kunstgrasveld hebben vervangen. Wellicht is het voor de gemeente zinvol Marktplaats in de gaten te houden.

Engels

En dat uitgerekend in de periode dat Nijmegen via korte mini-documentjes volop gepromoot wordt als ‘Old City, young vibe’. Wethouder Monique Esselbrugge is apetrots op deze Nijmegenpromotie. Ze zijn op sociale media inmiddels een gigantische hit. Waarom de filmpjes in het Engels zijn ingesproken snapt ze zelf ook niet zo goed. Ik ook niet. Wat is er mis met de Nederlandse taal? Sterker nog. Wat is er mis met dialecten? Het talencentrum van de Radboud Universiteit weet dat als geen ander. Die verzorgt komende week online lessen over streektalen. Met deze gratis stoomcursussen helpt de Radbouduniversiteit mensen een handje die dit jaar vakantie in eigen land willen vieren. Zoals toeristen vroeger het boekje “Hoe zeg ik het in het Frans?” lazen, krijgen ze nu van de Radboud een les “Hoe zeg ik het in het Nimweegs?”. Een fantastisch initiatief. Ik ben een groot liefhebber van dialecten. Dat heb ik geërfd van mijn vader. Mijn vader sprak het plat Bredaas als geen ander. Jarenlang kreeg hij ieder kwartaal van de toen nog Katholieke Universiteit Nijmegen een vragenlijst. Daarin moest hij aangeven hoe bepaalde woorden of uitdrukkingen in het Bredaas werden uitgesproken en of in het Bredaas bepaalde woorden of uitdrukkingen ook voorkwamen. Verspreid over het hele land deden tientallen vaste proefpersonen hetzelfde. Zo kon een goed beeld worden opgebouwd hoe de schrijfwijze en uitspraak van woorden geografisch gezien wijzigden. Mijn fascinatie voor dialecten is toen ontstaan.

Of Monique Esselbrugge plat Nimweegs spreekt weet ik niet. De gemeentelijke promotiefilmpjes onder haar verantwoordelijkheid zijn in het Engels. De moderne tijd. Het is niet anders. Als ik mijn ogen sluit dan zie ik in gedachten het nog te maken promotiefilmpje over de Waalkade. Terwijl de zon langzaam achter de Oversteek in de Waal zakt zingt Tom Jones melancholisch: ‘The old home town looks the same; as I step down from the train. It's good to touch the green, green grass of home.”

Vincent Cantrijn
Columnist

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}