Column van Vincent Cantrijn: Verwachtingsvol

Column van Vincent Cantrijn: Verwachtingsvol

NIJMEGEN – Wekelijks leest Vincent Cantrijn zijn column voor in het radioprogramma Wat een Week. De aflevering van deze week is hieronder te lezen:

Op 22 februari is het 75 jaar geleden dat de binnenstad van Nijmegen grotendeels werd verwoest door een bombardement. Op veel manieren wordt op die dag letterlijk en figuurlijk stil gestaan bij de herdenking van deze voor Nijmegen zo rampzalige dag. Op 21 februari wordt op een bijzondere manier aandacht geschonken aan het bombardement. Veertig muziekgezelschappen en twintig dichters / verhalenvertellers staan om acht uur ’s avonds op de door lichtjes en fakkels verlichte brandgrens. De brandgrens van de verwoestte binnenstad wordt zo gemarkeerd door licht, muziek en verhalen.

Tekst gaat verder onder de video.

De keuze voor de 21e februari is zeer bewust gemaakt. Op 21 februari 1944 wist niemand welke dramatische gebeurtenis de dag daarna zou plaatsvinden. Iedereen keek hoopvol vooruit naar een betere toekomst. Verwachtingsvol droomde men van……. ja van wat? Op de 21e februari wordt dan ook niet teruggekeken op de verschrikkingen van het bombardement. Daarom geen dramatische muziek, zware koralen of bedroefde gedichten. Dat is de opgave voor de deelnemers aan de levende brandgrens. Samen moeten zij ervoor zorgen dat het hart van de stad op de 21e februari een kwartier lang een plek vol leven en hoop is. Net zoals 75 jaar geleden op de 21e februari. Het doorgeven van verwachtingsvolle hoop en dromen staat centraal.

Malieveld

Doorgeven van verwachtingsvolle hoop is niet voorbehouden aan de uitgenodigde muzikanten, dichters en verhalenvertellers. Iedereen heeft dromen. Er wonen in Nijmegen nog mensen die de 21e februari 1944 verwachtingsvol droomden over de toekomst. Wat droomden zij? Welke verwachtingen hadden ze. Die verhalen zijn waardevol om te horen. Maar wat te denken van jeugd? Moeiteloos kon afgelopen week het Malieveld gevuld worden met scholieren die dromen over een figuurlijk zonnigere toekomst. Wat is het verschil met scholieren van 75 jaar geleden? Zij hadden wel iets anders aan hun hoofd dan het klimaat, maar toch droomden ook zij over een zonnige toekomst. Jong of oud; wat maakt het uit. Iedereen mag zijn of haar verwachtingsvolle droom op de 21e februari uitspreken. Kom om half 8 ’s avonds naar de Molenstraatkerk en je wordt door een lid van het Stadsgilde met liefde en plezier naar een plekje op de brandgrens gebracht om vanaf acht uur je verwachtingsvolle droom te vertellen. Lang of kort; fictief of waar gebeurd. Hoop doet leven.

Tijdscapsule

Uitgesproken en gezongen woorden verwaaien in de wind en blijven maar even hangen boven de stad. Positieve gedachten mogen niet verloren gaan. Daarom worden alle activiteiten op de 21e februari vastgelegd op foto en film. Samen met alle vertelde verhalen gaan ze de inhoud vormen van een tijdscapsule. Die wordt in de grond geplaatst bij de start van het nieuwbouwproject na sloop van het oude Intersportpand. Voor de komende decennia liggen verwachtingsvolle hoop en dromen uit het hart van Nijmegenaren in het fysieke hart van Nijmegen.

Volgens Marco Borsato zijn dromen bedrog. Maar tot slot zingt hij vol overtuiging: een keer in de zoveel tijd komen dromen uit. Dat is voor de dromen van de 21e februari een verwachtingsvol perspectief.

Vincent Cantrijn

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}