Column Vincent Cantrijn: Keurig

Column Vincent Cantrijn: Keurig

NIJMEGEN – “Wat een ongeorganiseerde bende. Vreselijk; voor het ooit zo mooie en keurige dorp Lent onwaardig. Echt ergerlijk dat dit is ontstaan.” Aldus de verzuchting van een digitale ingezonden brievenschrijver over een ontstane misstand in Lent. Gaat het over een autosloperij met metershoge opstapeling van autowrakken? Een tijdelijke opslagplek voor kermisattracties nu het even wat minder gaat vanwege de corona? Een dependance van de DAR om de vernieuwde Waalbrug te ontzien? Nee. De brievenschrijver spuit zijn gal over het project Plant-je-Vlag in de wijk Vossenpels. Bewoners mochten daar geheel naar eigen inzicht een huis bouwen. Geen eenheidsworst; geen pietluttige regels over wat mag of vooral niet mag. Ga je gang met je fantasie. Het resultaat is er naar. Ik fiets er graag door heen en verwonder me in positieve zin hoe mensen hun woondroom hebben gerealiseerd.  

Ik vermoed dat de digitale ingezonden brievenschrijver de naam Plant-je-Vlag diep in zijn hart als een dikke opgestoken middelvinger van de gemeente Nijmegen richting Lent beschouwt. Maar hij is te keurig om dat te zo te verwoorden. Toch is die gedachte niet zo vreemd. In 2003 kwam toenmalig wethouder Paul Depla met de suggestie om de term Waalsprong niet meer te gebruiken. Dat springen naar de overkant had volgens hem een te imperialistische bijsmaak. De suggestie van veroveren moest vooral vermeden worden. Voor Lent maakte de terminologie geen zak uit. Het gebied ten noorden van de Waal werd door Nijmegen ingenomen. Punt uit. Als extra provocatie hebben 250 bewoners nu hun vlag geplant om een gebied te claimen, zoals in het bordspel Kolonisten van Katan. En net als echte kolonisten ooit in het Wilde Westen deden. Ook zij plantten ergens een vlag en begonnen naar eigen inzicht een huis te bouwen. Eeuwen later is hetzelfde gebeurd in het ooit zo keurige Lent.

Wat is mooi? Wat is lelijk? Gelukkig mag iedereen dat zelf uitmaken. En gelukkig in de Vossenpels ook bij het kiezen van een woning, zonder dat betweterige pietlutten in de commissie Beeldkwaliteit zich er tegenaan bemoeien. De bewoners moeten die woningen mooi vinden; niet die pietlutten. En ja; dan wordt er flink buiten de keurige lijntjes gekleurd. Gaat dat zien, gaat dat zien. “Je zult er maar tegenover wonen” hoorde ik iemand zeggen tijdens een rondwandeling door de wijk. Dat deed me denken aan een ander woningproject dat veel reuring gaf. Ook in de Waalsprong. Het project Kunstveld in de wijk Visveld. Ik werkte toen nog bij Portaal. We wilden iets anders dan anders. Zo ontstond bij de architect het idee om rondom het raam van de woonkamer een grote lijst te ontwerpen. Vervolgens werden kunstenaars uitgenodigd om van die lijst een schilderij te maken. Geheel naar eigen inzicht. Toekomstige huurders en kopers mochten hun eigen schilderij kiezen, hoewel er stemmen opgingen om de mogelijkheid te geven om te kiezen welk schilderij de overburen moesten hebben. Want je zult maar op een paars schilderij moeten uitkijken. Ben je er nog nooit geweest? Ga vooral kijken. Het ziet er keurig uit.  

Vincent Cantrijn

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}