Column Vincent Cantrijn: Onberoerd

Column Vincent Cantrijn: Onberoerd

Vincent Cantrijn schrijft iedere week over maatschappelijke obtwikkelingen en politiek in de regio.

Onberoerd

De architect van de Nimbustoren reageerde op mijn vraag van vorige week of de Nimbustoren meebuigt als alle bewoners op commando van de Snollebollekes tegelijkertijd van links naar rechts dansen. De constructeur van de Nimbustoren had hem verteld dat het flatgebouw bij extreem harde storm ongeveer een decimeter naar iedere kant meebuigt. Dat is twintig centimeter op en neer. De Snollebollekes brengen tijdens de Vierdaagsefeesten veel in beweging. Waarom zou een toren dan onberoerd blijven? Aldus iemand die ervoor heeft doorgestudeerd. Zo naïef was mijn vraag dus niet. Een hele geruststelling.      

De Nimbustoren blijft niet onberoerd. Dan kan het Valkhofmuseum niet achterblijven. 

Het college van B & W heeft besloten om het Valkhofmuseum aan te kopen voor 4,9 miljoen euro. De gemeentelijke taxatiewaarde ligt bijna een miljoen euro lager, maar een kniesoor die daar op let. Want de door het museum ingeschakelde taxateur kwam uit op 7,7 miljoen. Je zou bijna gaan denken dat het dus een koopje is voor de gemeente. Dat is toch ietsiepietsie overdreven. De gemeente moet namelijk meteen elf miljoen op tafel leggen voor noodzakelijk onderhoud. Het is dus gewoon een opknappertje. Toch raakt wethouder Noël Vergunst niet van de leg. “Uiteindelijk kost het ons geen geld. De huur dekt de kosten.” Aldus een zelfverzekerde Noël. Alsof het Goffertstadion niet is aangekocht van NEC voor een bedrag, waarvan het college toen ook niet wakker lag, omdat de huuropbrengsten de kosten zouden dekken. Nou; dat is toch iets anders gelopen, om het maar eens eufemistisch te zeggen.

Ik voorspel weinig weerwoord in de Raad. In april vorig jaar was er nog maar kort sprake van financiële coronazorgen. Een meerderheid van de raad schaarde zich toen achter een motie om de cultuursector als eerste van de dreigende ondergang te redden. Nijmegen zou zonder cultuur nooit meer hetzelfde zijn; aldus een verontrustte raad. Ik maakte mij daar in een column kwaad over. Alsof zonder allerlei andere zaken Nijmegen wel hetzelfde zou zijn. Maar goed. De raad maakt keuzes; niet ik. Ik had dan ook verwacht dat het College in simpele woorden de aankoop van het museum en de aanpak achterstallig onderhoud kort maar krachtig zou verantwoorden. Iets in de trant van: “Cultuur vinden wij hoogst belangrijk. Dat mag wat kosten. Dat vinden jullie toch ook beste raadsleden?” Dat was toch iets te simpel gedacht door mij. Want wat staat er in het raadsvoorstel? “Met de investering realiseren we de verbouwing van het museum en kan Museum Het Valkhof door ontwikkelen naar een toekomstbestendige organisatie, die zich als middelpunt van en gastheer voor het Valkhofkwartier opent naar de stad.” Dat is toch pure poëzie? De gemeente koopt geen museum, maar een gastheer die de deur naar de stad opent.

Ruim zestien miljoen uittrekken om daarmee de deur naar de stad te openen. Als deze aankoop dezelfde ellende gaat opleveren als de aankoop van het Goffertstadion dan wordt het een gastheer in een draaideur. Daar heeft Nijmegen dus geen moer aan. Zoiets laat mij niet onberoerd.

Vincent Cantrijn

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}