'Nijmegen staat komende decennia voor grote uitdagingen'

'Nijmegen staat komende decennia voor grote uitdagingen'

NIJMEGEN – Nijmegen staat de komende decennia voor een aantal voorname uitdagingen, concludeert kennis- en netwerkorganisatie Platform31. Hoewel de kansen van Nijmegen toenemen ten opzichte van de Randstad, gaat Nijmegen lastkrijgen van het ‘schaken op twee borden tegelijk’: er moet het hoofd geboden worden aan een sterke bevolkingsgroei (van 174.000 naar 204.000 in 2040) én het verbeteren van het woon-, werk- en leefklimaat, waarbij het verschuiven van woonbehoeftes door het groeiend aantal eenpersoonshuishoudens een extra uitdaging biedt.

Geen voordeel

Koos van Dijken van Platform31 classificeert Nijmegen als een stad met ‘zwakke sociale structuur en een sterke centrumfunctie’. ‘Daarmee zit de stad in een vergelijkbare klasse met ‘benchmark-steden’ Arnhem, Dordrecht, Enschede, Groningen en Leeuwarden. Maar Nijmegen groeit aanzienlijk harder dan die steden, en dat is niet zonder meer een voordeel. Omdat de stad hierdoor dus op twee borden tegelijk moet schaken, kan ze overklast worden door die benchmark-steden.’

Beroepsbevolking

Ook de toename van de potentiële beroepsbevolking is voornaam én problematisch tegelijkertijd. ‘Er is volop ruimte voor economische ontwikkeling in Nijmegen hierdoor. Maar omdat omliggende steden juist mensen tekortkomen is het waarschijnlijk dat ze die uit Nijmegen gaan halen. In de stad zelf zal er een flinke toename van nieuwe bedrijven te zien zijn, maar achterblijvende banenontwikkeling. Dat heeft uiteraard te maken met het groeiend aantal ZZP’ers. Op de arbeidsmarkt gaat een zandlopereffect ontstaan: voor hoger en lager opgeleiden zijn er banen, maar in het middensegment verdwijnen die vooral. Dan heb je het bijvoorbeeld over administratieve banen.’

Potentieel

Een aanzienlijk deel van het Nijmeegse arbeidspotentieel staat langs de lijn, meldt Van Dijken. ’20.000 mensen hebben een uitkering, en daarbovenop komen nog een flink aantal ontmoedigden die het gewoon niet meer proberen. Minstens 22% van het potentieel wordt niet benut. Als Nijmegen er in slaagt om dat wél te gaan benutten is het spekkoper.’

Vergrijzing

Nijmegen krijgt ook te maken met vergrijzing zónder ontgroening. ‘Het aantal jongeren neemt alleen maar toe in Nijmegen. Maar er wordt ook een grote generatie binnenkort ‘oud’. Daardoor komen er ook meer eenpersoonshuishoudens: het is een grote groep die op een bepaald moment door het overlijden van hun partner alleen komt te staan. Nijmegen moet gaan voorzien in de veranderende woonbehoeftes die mede hierdoor aan de orde van de dag komen. De trend is dat er minder markt zal zijn voor eengezinswoningen, en meer ‘aangepaste’ woningen.’

Segregatie

Ook is er duidelijk steeds meer ruimtelijke segregatie waar te nemen in Nijmegen. ‘Er zijn steeds meer concentraties van mensen die een woonomgeving (willen) delen met ‘ons soort mensen’. Dat heeft te maken met de individualisering van maatschappij, waarin mensen hun eigen ambities najagen. Rijke, goedgebekte ouders strijken elke hobbel in de opvoeding van hun kinderen weg, terwijl minder bedeelde ouders daar niet zo toe in staat zijn. Zo groeit de samenleving verder uit elkaar. Het is weinig zinnig gebleken om verschillende soorten woningen bij elkaar te zetten in de hoop dat er meer diversiteit in wijken ontstaat.’

Geschrokken

Vooral het laatste deel van het verhaal laat de lokale politici schrikken, waaronder Noël Vergunst (GroenLinks): ‘Dit schuurt wel. De stad is dus meer verdeeld dan wij denken, en dat is pijnlijk. Ik zou wel graag deze trend willen vergelijken met andere steden, om te zien of het daar anders is.

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}