Column Vincent Cantrijn: Cup

Column Vincent Cantrijn: Cup

NIJMEGEN – Columnist Vincent Cantrijn schrijft wekelijks over politiek en maatschappelijke ontwikkelingen in de regio.

Cup

Hans van Hooft, fractievoorzitter van de SP in de gemeenteraad van Nijmegen, is door de redactie van de Gelderlander uitgeroepen tot winnaar van de Pieter Omzigt Cup. Het is een fictieve Cup; niet te bewonderen op het nachtkastje van Hans. Maar daardoor niet minder eervol. Want Hans mag zich het meest vasthoudende, authentieke en kritische raadslid van de regio noemen en daarbij verliest hij de mens niet uit het oog. Een mondvol als typering voor luis in de politieke pels.   

Want dat is wel de achterkant van de cup. Het politieke luiszijn als kwaliteit. Nou, dan ben je bij Hans aan het goede adres. Als hij het ergens niet mee eens is zegt hij dat in onverbloemde woorden. Zelfs als dat leidt tot eerste scheuren in de al jarenlang zo innige coalitie tussen GroenLinks en de SP. Want het College, inclusief de SP-wethouders, besloot het Valkhofmuseum voor zestien miljoen euro aan te kopen en op te knappen. Daar dacht Hans toch iets anders over. “Weggegooid geld.’’ Dat is geen omfloerst statement. Recht voor zijn raap, zodat iedereen het meteen snapt. Hoewel Hans voorzichtig liet doorschemeren best wel in te zijn voor een wethouderspost, zal Noël Vergunst daar na zo’n uitspraak heel anders over denken. Die heeft ook wel eens van het Paard van Troje gehoord. Dat deed me vermoeden dat het winnen van deze Cup achter de schermen in het stadhuis wel eens tot echte Pieter Omzigt toestanden geleid zou kunnen hebben. GroenLinks zou dit recalcitrante gedrag van de fractievoorzitter van een coalitiegenoot toch niet zomaar accepteren? De officiële besluitenlijsten van B&W op de gemeentelijke site laten niets zien van mogelijke onverkwikkelijke discussies. De notulen van de B&W-vergaderingen zijn niet openbaar. Maar niet getreurd. Via een goede bron binnen het Stadhuis heb ik inzage kunnen krijgen in enkele notulen. Nou; die liegen er niet om.  

‘Wethouder Vergunst van GroenLinks vraagt aan wethouder Velthuis van de SP waarom raadslid van Hooft als fractievoorzitter van een coalitiepartij tegen het reddingsplan van het Valkhofmuseum is. Wethouder Velthuis antwoordt dat hij geen flauw idee heeft. Daarop vraagt wethouder Vergunst of de SP ervoor kan zorgen dat raadslid van Hooft vanwege zijn leeftijd op de lijst 50 Plus kan komen te staan bij de verkiezingen van volgend jaar, met als belangrijk neveneffect dat de huidige coalitie dan een stabielere toekomst heeft. Waarop wethouder Velthuis antwoordt dat hij dit op zich een sympathieke suggestie vindt, maar dat hij daar niet aan gaat beginnen, omdat hij dan zelf ook van partij zou moeten switchen. Als wethouder Vergunst wil opmerken dit laatste ook toe te juichen kapt voorzitter Bruls de discussie af omdat het om de inhoud moet gaan en niet over personen.’

Volgend jaar rond deze tijd kunnen we zien of de huidige coalitie onoverwinnelijk is gebleven. Hans van Hooft denkt er nu al het zijne van, getuige de volgende prachtige metafoor: “We willen allemaal Ajax zijn, maar soms ben je NEC, zo is het nu eenmaal.’’ Dat geldt dan niet voor hem. Hij heeft de Cup.

Vincent Cantrijn

 

 

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}