Column van Vincent Cantrijn: Grabbel

Column van Vincent Cantrijn: Grabbel

WIJCHEN – Wekelijks leest Vincent Cantrijn zijn column voor in het radioprogramma Studio de Streek. Deze week even niet, maar de aflevering van deze week is hieronder te lezen:

De zaal van Theater Het Mozaïek in Wijchen zat afgelopen dinsdagavond bomvol. Op het podium het college en de raad om daar hun raadsvergadering ten tonele te brengen. Vier televisiecamera’s van RN7 verzorgden een live-uitzending, zodat geen enkel Wijchens huishouden het spektakel hoefde te missen. Ziedaar de ingrediënten voor een avondje theater van de bovenste plank met twee mogelijke bankjes langs de oevers van de Meer in de hoofdrol. Van tevoren was niet bekend gemaakt of deze theatervoorstelling geboekt was als drama, klucht of comedia dell’arte. Na afloop rest maar één conclusie. Het was een Dramatische Klucht. Met twee hoofdletters.   

Tekst gaat verder onder de video.

Theepaviljoen

Zelden heeft een voorstelling in het Mozaïek van tevoren zoveel stof doen opwaaien. Zonder programmaboekje wist iedereen waar het om ging. Geen theepaviljoen langs de Meer, maar twee bankjes en eventueel een kunstwerk als politiek compromis om geen gedonder met achterbannen te krijgen. Zes van de zeven partijen in de raad hadden een voorstel van deze strekking ondertekend. Het zou gewoon schriftelijk afgedaan kunnen worden. Daarmee hadden de kosten van het huren van het Mozaïek bespaard kunnen worden. Toch kwam er gedonder. Dankzij het CDA. Dé aanstichter van alles door openlijk actie te voeren tegen het theepaviljoen. Met succes. Het theepaviljoen werd ingeruild tegen twee bankjes en tóch was het CDA tegen het voorstel. Snapt u het, dan snap ik het, was de verbijsterende reactie van de rest van de raad. CDA fractievoorzitter Björn Derksen bleef ijzerenheinig bij zijn standpunt: “We trekken graag op met andere partijen. Maar het is het ons niet waard om daar het Wijchens Meer voor te grabbel te gooien. Het Meer is van zichzelf al een trekker. Dat heeft geen bankjes nodig.” Wat een pipo.

Politiek vuurwerk

Meten is weten. Ik ben de andere ochtend meteen langs het hele Meer gefietst en telde 28 bankjes. Inclusief twee gloednieuwe mooi vormgegeven stenen banken tegenover de nieuwe appartementen van de Oostflank. Ik heb het CDA nooit horen zeggen dat deze een onaanvaardbare aantasting zijn van de Meer. Björn stond er zelf bovenop toen hij actievoerenden toesprak. Intussen lachen de drie ontwikkelaars die nog in de race zijn om het grootschalige vernieuwingsplan Tussen Kasteel en Meer te realiseren zich een bult van jewelste. Alle politieke aandacht naar twee niet bestaande bankjes in plaats van politiek vuurwerk over bouwhoogtes, parkeerplaatsen, aantallen woningen, of exploitatieberekeningen. Dat hebben ze in hun lange ontwikkelcarrière niet eerder meegemaakt. Uit dankbaarheid zal de winnende combinatie met liefde en plezier twee bankjes gratis en voor niks schenken aan Wijchen. 

Voorafgaand aan de Raadsverkiezingen van vorig jaar heb ik drie verkiezingsdebatten in Wijchen mogen leiden. Na afloop heb ik tegen Björn Derksen gezegd dat hij en zijn medekandidaten van het CDA verstandige woorden spraken. Daar had Wijchen wel wat aan. Ik heb niet op het CDA gestemd, maar van mij mocht Björn wel wethouder worden. Na afgelopen dinsdag moet ik mijn mening drastisch wijzigen. Het CDA in zijn algemeenheid en Björn Derksen in het bijzonder hebben hun goede naam te grabbel gegooid.

Foto: Vincent Cantrijn

Vincent Cantrijn

Nu op radio RN7: {{ current_item.title }} {{ current_item.title }}
Straks:
{{ next_item.title }}
{{ next_item.title }}